حرفهای دلتنگی

امید...

khazanedeltangi — Fri, 20 Jun 2008 19:46:12 GMT

هر وقت ناامید شدی به کوه برو!

و فریاد بزن و بگو آیا هنوز امید هست ؟!

خواهی شنید :هست ، هست ، هست ...

دوستان گلم سلام از این همه دیرکرد معذرت می خوام اما باید بگم اصلا

قصد آپ کردن نداشتم یهو متن بالا رو که ملاحظه می کنید به ذهنم رسید

و نوشتمش چون با هر بار خوندنش امید تو وجودم زبونه میکشه امیدوارم

هیچ وقت امید از دلاتون پر نکشه راستی پیشاپیش

میلاد حضرت فاطمه (س) بانوی دو عالم و روز

مادر رو به همه ی مادرای دنیا تبریک میگم

چون اولا من کادومو به مامانم دادم ثانیا فکر نمی کنم حالا حالاها دیگه

آپ کنم راستش وقتشو ندارم یا شاید حوصله شو! نمی دونم به هر حال

موندن و رفتن من قطعی نیست البته احتمال رفتنم خیلی بیشتره اما نه

برای همیشه !

دلم گرفته اصلا نمی دونم چی گفتم (حتما میگین تو کی می فهمی چی می

گی!!!) راستش دلتنگم ... فکر نمی کردم کارم به اینجا برسه هنوز هم

باورم نمی شه ...

وداع...

khazanedeltangi — Fri, 28 Sep 2007 02:53:21 GMT

سلام از همگی بابت این همه دیر کردواقعا معذرت

میخوام طاعات همتون قبول ُهمه تونو دوس دارم

،خودمم دلم واستون تنگ شده بود

اما اصلا وقت نکردم حالا هم این همه

دعوام نکنین فقط اومدم بگم

تااطلاع ثانوی

خزان دلتنگی تعطیل

همیشه در پناه حق شاد وخندون باشین

پس فعلا خداحافظ

متهم تاریخ

khazanedeltangi — Sat, 11 Aug 2007 02:40:56 GMT

تو وبلاگ یکی از دوستان خوندم :

بزرگترین متهم تاریخ کسیه که

نمی دونه قلبش واسه کی می تپه

واگه واقعا این جوری باشه من بزرگترین متهم تاریخم وافعا نمی دونم قلبم واسه

کی می تپه نمی خوام زیاد به این موضوع فکرکنم چون وقتی زیادی به یه مسئله ای

فکر می کنم دیوونه می شم وقاطی می کنم وحوصله هیچ کس وهیچی رو ندارم

وبه همین خاطر ترجیح میدم فکر نکنم وسرمو با یه چیزی گرم کنم چون این به نفع

همه است! اگه زیاد فکر کنم هیچی به جز غصه نصیبم نمی شه ویهو همه ی مشکلات

رو سرم خراب میشن وباز دوباره فکر تنهایی می افته به جونم واون موقع است که

در ودیوار خونه می خوان بخورنم پس به همین خاطر بیخیال فکر واین جور چیزا

می شم آخه وقتی زیاد فکر میکنم ورفتارها رو تجزیه وتحلیل میکنم می بینم هیچکی

واقعا اونی که هست نیست می دونین چی میگم؟ همه یه جورایی نقاب دارن به قول

سیاوش :

ای بازیگر گریه نکن ما همه مون مثل همیم

صبحا که از خواب پا می شیم نقاب به صورت می زنیم

یکی معلم می شه ویکی میشه خونه به دوش

یکی ترانه ساز میشه ، یکی میشه غزل فروش

کهنه نقاب زندگی تا شب رو صورتای ماست

گریه های پشت نقاب مثل همیشه بی صداست

هر کسی هستی یه دفعه قد بکش از پشت نقاب

از رو نوشته حرف نزن رها شو از حیله ی خواب

نقش یک دریچه رو رو میله ی قفس بکش

برای یک بار که شده جای خودت نفس بکش

کاشکی می شد تو زندگی ما خودمون باشیم وبس

تنها برای یک نگاه حتی برای یک نفس

تا کی به جای خود ما نقاب ما حرف بزنه

تا کی سکوت ورج زدن نقش نمایش منه

هر کسی هستی یه دفعه قد بکش از پشت نقاب

از رو نوشته حرف نزن رها شو از حیله ی خواب

نقش یک دریچه رو رو میله ی قفس بکش

برای یک بار که شده جای خودت نفس بکش

می خوام همین ترانه رو روصحنه فریاد بزنم

نقابمو پاره کنم جای خودم داد بزنم

کاش همه خودشون بودن بدون نقاب ونیرنگ ...

کاش همه دل دریایی و روح پاک وبی آلایش داشتن...

کاش همه خوب بودن وبد بودن معنی نداشت...

کاش همه به فکر منفعت خودشون وضرر دیگری نبودن...

کاش همه خوشبخت بودن وبدبختی وجود نداشت...

کاش هیچ وقت ای کاشی وجود نداشت...

آرام باشید

khazanedeltangi — Mon, 30 Jul 2007 03:05:02 GMT

انسان مانند رودخانه است هر چه عميق تر

باشدآرام تر است .

« مونتسكيو »

بی سرزمین تر از باد

khazanedeltangi — Fri, 13 Jul 2007 03:10:14 GMT

می بینیدفقط من نیستم که سیاوش رو دوست دارم مثلا این پست به درخواست

بید مجنون عزیز بوداینو محض اطلاع طرفدارهای رپ گفتم

صورت عکست تو آلبوم خیسه

دوباره خاطره تو بوسیدم

این سوال بی جواب واز خودم

تا حالا هزار دفعه پرسیدم

با کدوم ترانه باز جون میگیره

نبض اون هنجره ی دیروزه

می دونم بدون تو فردای من

رنگ خاکستر ی دیروزه

من تشنه مثل خورشید بی سرزمین تر از باد

کولی تر از ترانه بی پرده مثل فریاد

تنهاتر از سکوتم روشنترازستاره

عاشق تر از همیشه با من بخون دوباره

پلکای پنجره رو وا میکنم

تو کوچه زمزمه ی مهتابه

همه ی پنجره ها خاموشن

انگاری کوچه ی خلوت خوابه

بی صدا اسمتو فریاد میزنم

هق هقم پنجره رو می بنده

دوباره دستای نامرئی شب

پلکای پنجره مو می بنده

من تشنه مثل خورشید بی سرزمین تر از باد

کولی تر از ترانه بی پرده مثل فریاد

تنهاتر از سکوتم روشنترازستاره

عاشق تر از همیشه با من بخون دوباره

تصور کن...

khazanedeltangi — Wed, 04 Jul 2007 02:38:37 GMT

تصور کن اگه حتی تصور کردنش سخته

جهانی رو که هر انسانی تو اون خوشبخت ِ خوشبخته!

جهانی که تو اون پول ونژاد وقدرت ارزش نیست!

جواب هم صدایی ها پلیس ضد شورش نیست

نه بمب هسته ای داره نه بمب افکن نه خمپاره

دیگه هیچ بچه ای پاشو روی مین جا نمی ذاره

همه آزاد آزادن همه بی درد بی دردن!

تو روزنامه نمی خونی نهنگا خودکشی کردن

جهانی رو تصور کن بدون نفرت وباروت!

بدون ظلم خودکامه بدون وحشت وتابوت

جهانی رو تصور کن پر از لبخند وآزادی!

لبالب از گل و بوسه پر از تکرار آبادی

تصور کن اگه حتی تصور کردنش جرمه

اگه با بردن اسمش گلو پر میشه از سرمه

جهانی رو تصور کن که توش زندان یه افسانه است!

تمام جنگای دنیا شدن مشمول آتش بس

کسی آقای عالم نیست برابر با همند مردم!

دیگه سهم هر انسانه تن هر دونه گندم

بدون مرز ومحدوده وطن یعنی همه دنیا!

تصور کن تو می تونی بشی تعبیر این رویا

(اینجا دقیقاً نا کجا آباده!زیادی خوش به حالتون نشه!)

این شعرو سیاوش به خاطر دل خوش کنی خونده

وگرنه همچین جایی عمراًاگه وجود داشته باشه

بوسه ی باد

khazanedeltangi — Tue, 19 Jun 2007 02:57:50 GMT

بوسه ی باد خزونی با هزار نا مهربونی

زیر گوش برگ تنها میگه: طعمه ی خزونی

برگ سبز وتر و تازه رنگ سبزشو می بازه

غرق بوسه های باد ووحشت روزای تازه

می کَنه دل از درخت ومی شه آواره ی کوچه

کوچه ای که یادگار روزای رفته وپوچه

می شینه گوشه کوچه چشم به آسمون می دوزه

می کنه یاد گذشته دلش از غصه می سوزه

یاد باد یاد گذشته شاد باد

این دل زرد وتهی در حسرت دیدار باد

یاد روزایی که کوچه زیر سایه تنم بود

مهربون درخت عاشق مست عطر نفسم بود

سهم من از بوسه ی باد چی بگم ای داد وبیداد

همه زردی وتباهی مردن ورفتن از یاد

سیاوش

khazanedeltangi — Tue, 05 Jun 2007 03:54:51 GMT

چون شعرای سیاوش رو دوس دارم برای دل خودم می نویسم

ومخاطب خاصی نداره اینم برای فضولایی مثل سمانه جونم گفتم که

حس فضولیشون گل می کنه ونمی تونن مهارش کنن

***

روی سکوی کنار پنجره همه شب جای منه

چند ورق کاغذ ویک دونه قلم همیشه یار منه

کاغذای خط خطی از کنار در باز پنجره می پرن توی کوچه

سرحال از اینکه آزاد شدن نمی دونن که اسیر دل سنگ باد شدن

دیگه بیداری شب عادتمه

همدم سکوت وتنهایی من تیک تیک ساعتمه تیک، تیک ِساعتمه...

خدا جونم خیلی دوست دارم

khazanedeltangi — Mon, 28 May 2007 03:50:51 GMT

نبود ی نبود م، تو هستی که هستم

به تو تکیه مید م تو رو می پرستم

به تو تکیه مید م که عا شق ترینی

که د لواپس لحظه های زمینی

من از تو نگفتم شنیده گرفتی

به یاد ت نبود م ندید ه گرفتی

می خوام مثل آینه پیش رو ت بشینم

تو رو با تمو م و جو د م ببینم

بذا ر روح من با نگا ت زیر ورو شه

بذا ر پیرهن آسمون و بپوشه

همه د ل خوشی هام گذ شت وتو موندی

تو بی راهه ها مو به مقصد رسوند ی

ا مید م به جزتو شد ه ناا مید ی

همیشه تو آخر به دا د م رسید ی

** ا فشین ید ا للهی **