خدا رو دوست دارم  چون با هر username که باشم منو connect ميکنه .

خدا رو دوست دارم  چون تا خودم نخوام هيچ وقت DC ام نمي کنه .

خدا رو دوست دارم  چون با يک Delete هرچي بخوام پاک مي کنه .

خدا رو دوست دارم  براي اين همه Friend که برام Add مي کنه .

خدا رو دوست دارم  براي اين همه wallpaper که Update مي کنه .

خدا رو دوست دارم چون با اينکه بدم منو Boot مي کنه .

خدا رو دوست دارم چون همه چيم رو ميدونه ولي Send 2 all نمي کنه 

                                 خدا جون دوستت دارم

بي عشق مباش

          تا نباشي مرده

                 در عشق بمير

                         تا بماني زنده

زندگي سوختن وساختن است

بي جهت تجربه آموختن است

زندگي صحنه قماريست،قمار

چه قماري كه همش باختن است

مي توان با يك گليم كهنه هم ،

روز را شب كرد وشب را روز كرد

مي توان با هيچ ساخت

مي توان صد بار هم

مهرباني را

صفا را

عشق را

با لبي خندان تراز يك شاخه گل تفسير كرد

مي توان بي رنگ بود

همچو آب چشمه اي پاك وزلال

مي توان اين جمله را در دفتر فردا نوشت

«خوبي از هر چيز ديگر بهتر است . »

ترك دنيا كرده ام من ترك جان هم مي كنم

غير عشقت

هر چه گويي ترك آن هم مي كنم

من تشنه يك لحظه تماشاي تو هستم

                        افسوس كه يك لحظه تماشاي تو روياست

من قايق آواره درياي تو هستم

                        خوب است بداني كه دلم عاشق درياست

تقصير دلم چيست اگر روي تو زيباست

                       حاجت به بيان نيست كه از روي تو پيداست

تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم

 چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم

تو مثل مرز احساس قشنگ و دور و نا معلوم

و من در حسرت دیدار چشمت رو به پایانم

نمی دانم چه باید کرد با این روح آشفته

به فریادم برس ای عشق من امشب پریشانم

هر كس بد ما را به خلق گويد ما سينه او را نمي خراشيم

ما خوبي او را به خلق گوئيم تا هردو دروغ گفته باشيم

دوست ندارم شمع باشم پسران فوتم كنند

دوست دارم بنگ باشم لوتيان دود م كنند

در مكتب ما عاشقي يعني

 فنا گشتن ، مرگ ، درد ، مردن و ماندن در اين دنياي بي ارزش

كه مردانش عصا از كور مي دزدند من از خوش باوري اينجا محبت

آرزو كردم

شبي بي حوصله رفتي دعا كردم كه برگردي

خداراتاسحرآن شب صداكردم كه برگردي

كنار پيچك زرد وخاموش باغچه ماندم

تمام لحظه هايم را فنا كردم كه برگردي

من از آواز پائيزي شدم دلگيرومي دانم

چه بيهوده دلم را مبتلا كردم كه بر گردي

عمر گهي به هجر وگهي در سفر گذشت

زندگيم همه با دردسرگذشت

اين سزاي جواني من نبود

شرمنده ام از جوانيم

كه بي ثمر گذشت

چه تاجي زدي بر سرم زندگي؟

به غير از مصيبت بجز بندگي

به روزم اگر دل به شادي گذشت

به شادي كه با نامرادي گذشت

نديدم بهاري محبت زيادي

دلم غرق خون شدعجب روزگاري